Wir über uns

 

In't Fröhjohr 1996 hebbt wi speelt:

"Dat Dokterbook"

 

En lustig Spill in dree Törns

vun Jens Exler

Speelbaas: Rudi Schröder

 

 

Opföhrensdaag

Freedag, 19. Aprilmaand 1996

Sünnavend, 20. Aprilmaand 1996

Sünnavend, 20. Aprilmaand 1996

Sünndag, 21. Aprilmaand 1996

Maandag, 22. Aprilmaand 1996

Dingsdag, 23. Aprilmaand 1996

 

Rullen un jüm ehr Spelers

Asmus Timm, Buer un Kröger:

Heiner Heintzsch

Berta Timm, sien Fru:

Karin Selchow

Frieda Timm, ehr Dochter:

Anna Richter

Liese Krumhusen, Butendeern:

Silke Lorenzen

Julle Schäper, Daglöhner:

Günter Schramme

Gerd Imhoff, Navers Söhn:

Søren Steffens

Christof Julius Emmerich Grube, Reisenden:   

Heiner Tewes

Irma Bruhn, Fridas Fründin:

Ariane Korduan

 

Achter de Kulissen

Speelbaas:

Rudi Schröder

Sien Hülp

Hans Petersen

Lüüd an de Siet:

Karin Lorenzen,

 

Rolf Gunia

Toseggersch:

Christel Tewes

Prüük un Visaasch:   

Silke Lorenzen,

 

Karin Lorenzen,

 

Christiane Wittekind

Kledaasch:

Elke Lustig

Lüchtmokers:    

Karl-August Braker,

 

Hanns Wieck

Bühne:

Hans Klemeth,

 

Herbert Lettermann

 

Lütt beten wat to dat Stück

Ein "Dokterbook" kann ungeahnte Wehwehchen ans Tageslicht bringen. Hat es einen dann erst richtig erwischt, kommt eine schlimme Krankheit nach der nächsten. Und diese Krankheiten sind sehr ansteckend. So gerät dann manches aus den Fugen, aber, wie sollte es auch anders sein, am Ende gibt es dann doch die große Überraschung.

 

De Autor

Der Flensburger Jens Exler (1914-1987) betrieb seine Autorentätigkeit nebenbei. Hauptberuflich war er als Bautechniker in einer Wohnungsbaugesellschaft tätig. Seine große Leidenschaft galt der niederdeutschen Sprache, für deren Erhalt und Pflege er sich seit frühester Jugend einsetzte. So entstanden nach der  hamburgischen Fassung auch eine kölsche, bayerische, sächsische, schwäbische, fränkische, badische, hessische Fassung und so weiter und so weiter.

 

Presse

Op platt is allens komodiger
Wer spricht noch Plattdüütsch? Verkrümelt es sich klammheimlich aus unserem Alltag? Oder gibt's Chancen für ein Comeback? Unser Report zur Lage im Sprachgebiet - plattdeutsch natürlich. Lesen Sie doch mal rein, es ist gar nicht so schwierig.
Von MATHES REHDER
Gipsy sitt de Kunst in't Bloot. Annelie Lettermann is sien Frauchen, un se hett ok dat Leit vun de Volksspielbühne Rissen. Knapp sünd de beiden in de Aula, denn ritt Gipsy ok al an sien lange Lien. He will no de Bühn to un de annern Schauspelers mit sien Geblaff begröten. So freit he sik.
Gipsy höört dor eenfach mit to. Un mank all de Drömers behöllt he alleen 'n kloren Kopp. Loot de annern man bi 't Öven un Pröven in ehr Spill opgohn. Wenn em dat toveel warrt, denn smitt he sik hen un snorkt.
In de Aula vun de School Iserbarg warrt de niegen Stücken instudeert un nohst ok vör Publikum speelt. Siet 40 Johr al. Vörher weern de Amateure vun de Volksspielbühne Rissen in't „Heidehaus" togang. Dat is de ole Dörpskroog. Totiets öövt se för den „Mustergatten" — op platt, versteiht sik. Premiere is an'n 25. Oktobermaand. Denn mutt dat sitten.
De Vereen tellt knapp 100 Moten, un mitmoken kann jedeneen, wenn he man Spooß an't Theoterspelen hett. De jüngst is söven, de öllst dreeunnegentig. Fröher wörr blots op hooch speelt, hüüt blots op platt.
„Is doch to schöön", seggt Annelie Lettermann, „wenn de Kinner Platt snacken doot. Anners koomt se dor jo meist nich mehr to, blots noch in't Theoter. So ut de Lameng snackt doch in Rissen meist nüms mehr Platt."
Vör hunnert Johr weer Rissen jo noch en lütt Dörp in de Heid as ut't Billerbook. „In de Twüschentiet sünd hier overs veel Lüüd ut de Stadt hertrocken. Un de hebbt dat nich so mit dat Plattsnacken. Veel meent sogor, düsse Sprook döög nix."
Doch dat geiht ok anners: „Wi harrn hier mol en Türkenmann, de hett Platt snackt. Een kann dat also doch lehren."
In Pinnbarg, Heist, Uetersen, Waldenau, Schenefeld - rund üm Hamborg to speelt de Minschen in ehr Freetiet Amateurtheoter, tomeist op platt - un jümmers mit veel Spooß. Un dor kümmt dat op an. Kloor, se wüllt ok ankomen, doch foken tellt de Drööm noch mehr.
In Hamborg-Süderelv warrt noch veel Platt snackt, ok tohuus. Ok mit de Kinner. Wenn Vaddern ovends no Fierovend de Benen hoochleggt, denn treckt he nich blots sien Strotenschöh ut, nee, he lett ok sien hoochdüütsche Sprook buten vör de Döör un snackt nu blots noch Platt. Dat is sien Huussprook, so as de Pampuuschen sien Huusschöh sünd. Eerst wenn he Platt snacken deit, denn föhlt he sik so recht tohuus. Keen Twiefel: Plattdüütsch leevt! Doch wo lang noch?
Siet Johrteihnten al marscheert de Plattdüütschen in't Hamborger Ohnsorg-Theoter; bit in de letzte Eck von't vereente Düütschland sünd Heidi Kabel mit ehrn drögen Charme un de annern bekannten Gesichter op de Flimmerkist to sehn (man denn snackt se all blots Missingsch).
Doch wokeen snackt hüüt nich al all Platt; Asterix un Obelix, Pippi Langstrump un ok Dracula, den de Niederdeutsche Bühne Bremen nu Plattdüütsch op't Theoter bröcht hett.

(Hamburger Abendblatt)

 

Szenen-Fotos

 

 

Heiner Tewes - Heiner Heintzsch

 

Søren Steffens - Karin Selchow

 

Silke Lorenzen - Günter Schramme

 

 

Søren Steffens - Anna Richter - Ariane Korduan

 

Silke Lorenzen - Günter Schramme

 

Silke Lorenzen

 

Silke Lorenzen

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Impressum